Feliks Ignacy Kretkowski (ur. 14 lipca 1657 w Chełmnie zm. 6 grudnia 1730) – biskup chełmiński, archidiakon chełmiński, kanclerz kujawski, proboszcz gnieźnieński, kanonik gnieźnieńskiej kapituły katedralnejPrałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych, opracował Jan Korytkowski, t. II, Gniezno 1883, s. 368..
Życiorys Był synem kasztelana chełmińskiego Damiana Franciszka i Anny z Kryskich. Studiował w Krakowie a od 1679 w Rzymie jako stypendysta fundacji Perucka. W 1682 otrzymał od swojego krewnego bpa Opalińskiego kanonikat chełmiński, był też kanonikiem gnieźnieńskim i włocławskim, w 1687 został archidiakonem chełmińskim, a w 1699 archidiakonem gnieźnieńskim. Aktywnie uczestniczył w działalności publicznej, był posłem królewskim na sejmik malborski, kilkukrotnie był prezydentem i wiceprezydentem Trybunału Głównego Koronnego, a w latach 1717–1722 referendarzem koronnym. W latach 1696–1699 był administratorem sede vacante diecezji chełmińskiej, a w latach 1721–1722 diecezji gnieźnieńskiej.