Pałac Sierakowskiego, także koszary sierakowskie – zabytkowy pałac znajdujący się przy ul. Konwiktorskiej 3/5 w dzielnicy Śródmieście w Warszawie.
Historia Budynek pałacu wzniesiony został ok. roku 1780 dla kasztelana płockiego Maksymiliana Sierakowskiego, na działce wydzielonej w wyniku parcelacji gruntów konwiktu skasowanego zakonu jezuitów. Działka ta miała nietypowy kształt – płytki i długi, co wpłynęło na rozmieszczenie zabudowań – pałac znalazł się bliżej Wisły we wschodniej części, zabudowania gospodarcze wznoszono sukcesywnie na zachód od niego.
W roku 1818 pałac został zakupiony przez Komisję Rządową Wojny na mieszkania dla wojskowych – kadry zawodowej i rezerwistów, budynki gospodarcze przeznaczono zaś na potrzeby 4. pułku piechoty liniowej „Dzieci Warszawy” stacjonującego w Koszarach Sapieżyńskich – mieściły się tu pułkowe magazyny, piekarnie, warsztaty, stajnie i wozownie. W latach 1819–1820 budynki zostały zaadaptowane na koszary według projektu Jakuba Kubickiego lub Wilhelma Henryka Mintera. Podczas tej modernizacji pałac otrzymał nową, późnoklasycystyczną oprawę w miejsce istniejącego dotąd wystroju późnobarokowego. Przed rokiem 1830 stacjonował tu już prawdopodobnie cały II batalion 4.