Zakres działania i zastosowanie Linkozamidy są skuteczne w walce z bakteriami Gram-dodatnimi i Gram-ujemnymi beztlenowcami. Nie działają na Gram-ujemne tlenowce (np. Shigella, Salmonella, Proteus). Stosuje się je m.in. w chorobach takich jak: zakażenia brzuszne i ginekologiczne beztlenowcami (szczególnie Bacteroides fragilis) zakażenia układu oddechowego i tkanek miękkich beztlenowcami błonica posocznica gronkowcowa zapalenie szpiku kostnego w stomatologii (np. ropnie okołozębowe, po ekstrakcjach zębów)
Farmakokinetyka Klindamycyna wchłania się dobrze z przewodu pokarmowego, jednak ze względu na jej bardzo gorzki smak, podaje się raczej estry (palmitynian klindamycyny). Linkomycyna natomiast wchłania się z przewodu pokarmowego słabo.
Antybiotyki te ulegają łatwej i szybkiej dystrybucji, silnie przenikają do tkanek (bardzo dobrze do zębów i kości).
Po dostaniu się do układu krążenia, ulegają biotransformacji (klindamycyna w 90%). Metabolity i antybiotyk w postaci niezmienionej są wydalane z moczem.