Park Beihai (chiń. upr. 北海公园; chiń. trad. 北海公園; pinyin: Běihǎi Gōngyuán) – dawny ogród cesarski, obecnie park w Pekinie, leżący na północny zachód od Zakazanego Miasta. Park jest jednym z najstarszych i najlepiej zachowanych obiektów tego typu w Chinach. Nazwa Beihai oznacza dosłownie Północne Morze.
Kompleks parkowy ma powierzchnię ok. 69 ha, z czego ponad połowa to zbiorniki wodne. W centrum parku leży wyspa Qionghua, która jest otoczona dużym stawem – jeziorem Taiye, zwanym też inaczej Beihai, od czego pochodzi nazwa całego parku.
Na wyspie Qionghua znajduje się lamaistyczna dagoba, zwana Białą Dagobą. Wzdłuż brzegów jeziora stanął zespół otwartych altan – pawilony Pięciu Smoków. Północny brzeg zamyka ściana Dziewięciu Smoków ozdobiony barwnymi wizerunkami smoków wykonanymi z glazurowanych, rzeźbionych cegieł. Jest to mur, który osłaniał nieistniejącą świątynię. W południowej części parku znajduje się Tuancheng – Okrągłe Miasto, otoczone wysokim murem, długim na 276 metrów.
W przeszłości tereny wokół Beihai połączone były z kompleksem Zhongnanhai, który służy obecnie chińskim władzom i jest zamknięty dla zwiedzających.