W 1911 Aleksander Kłosiński zdał maturę co dawało prawo wykonywania zawodu nauczyciela. Przez rok uczył w Mariańskich Górach koło Bogumina w tej samej szkole co Gustaw Morcinek. Równolegle z maturą zdał też egzamin czeladniczy z zakresu kuśnierstwa oraz ukończył dwumiesięczny staż w Wyższej Szkole Przemysłowej w Wiedniu.
Lata późniejsze W 1913 roku został powołany do wojska austriackiego. Przebywał w nim do końca I wojny światowej, uczestnicząc w walkach na wszystkich austriackich frontach. Po powrocie w 1918 roku, pracował w warsztacie kuśnierskim ojca, a w chwilach wolnych pracował społecznie w kilku organizacjach był m.in. członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej, Związku Pszczelarskiego, Koła Łowieckiego, Koła Wędkarskiego.
W okresie międzywojennym nadal prowadził odziedziczony po ojcu warsztat kuśnierski. W czasie II wojny światowej warsztat został przez Niemców zlikwidowany, a maszyny i urządzenia wywiezione. Prowadzona przez okupanta akcja wysiedleńcza ludności polskiej objęła również rodzinę Kłosińskich. Aleksander zamieszkał wówczas i pracował w Andrychowie, później w Porąbce.