Rząd nie przyjął postulatów strajkujących, a jego funkcjonowanie zostało poważnie utrudnione przez wstrzymanie importu zboża z rozpadającej się Rosji. Obawiając się klęski głodu senat wprowadził racjonowanie i kontrolę cen żywności. Kryzys żywnościowy wywołał kolejne protesty mieszkańcówUpton 1980, s. 95–98, 109–114, Ylikangas 1986, s. 163–172, Alapuro 1988, s. 163–164, 192, Haapala 1995, s. 155–159, 203–225.
Bitwa o przywództwo W lipcu 1917 roku jeden z liderów socjaldemokratycznych, Oskari Tokoi uchwalił w Senacie ustawę o władzy, która rozpoczęła walkę o władzę między socjaldemokracją a konserwatystamiUpton 1980, s. 163–194, Alapuro 1988, s. 158–162, 195–196, Keränen et al. 1992, s. 35, 37, 39, 40, 50, 52 którzy nie mogli się pogodzić z tak dużą przewagą lewicy w parlamencie i senacieUpton 1980, s. 163–194, Alapuro 1988, s. 158–162, 195–196, Keränen et al. 1992, pp. 35, 37, 39, 40, 50, 52, Haapala 1995, s. 229–245, Klinge 1997, s. 487–524, Kalela 2008b, s. 31–44, Kalela 2008c, s. 95–109, Siltala 2014, s. 51–89. Ustawa zwiększyła władzę parlamentu, w którym zdecydowaną większość stanowiła lewica oraz zmniejszyła wpływ Rosji na krajowe sprawy autonomii fińskiej. Socjaldemokraci zdecydowali, że Tymczasowy Rząd Rosji będzie określać tylko zagraniczną i wojskową politykę Finlandii.