E. intestinalis – plecha jelitowato rozdęta, zazwyczaj bez rozgałęzień(lecz nie jest to regułą),nieregularnie zaokrąglone komórki, brak ich rzędowości; często spotykany glon w Zatoce Puckiej i Gdańskiej; E. prolifera – obecność prolifikacji, plecha złożona z jednego pnia lub licznie rozgałęziona, może mieć komórki ułożone w rzędy podłużne lub nieregularnie, najczęściej przyjmują one kształt prostokąta; pospolity glon w Zatoce Puckiej i Gdańskiej; E. linza – plecha spłaszczona, osiągająca nawet do 50 cm długości i 20 cm szerokości, cecha charakterystyczna- plecha zrośnięta w środku, puste "uszka" z tlenem na krańcach bocznych; notowana w Zatoce Gdańskiej i Puckiej.
Kontrowersje taksonomiczne Początkowo botanicy (np. Karol Linneusz glony z tego rodzaju zaliczali do rodzaju watka (ulwa, Ulva). Następnie rodzaj ten podzielono ze względu na budowę plechy na dwa rodzaje: Ulva – o płaskich plechach zbudowanych z dwóch warstw komórek – oraz Enteromorpha – o plechach rurkowatych. Mimo że cecha ta pozwala na wyraźne odróżnienie przedstawicieli tych rodzajów, występują również postacie o właściwościach pośrednich. W związku z tym część algologów postulowała reorganizację tych taksonów. Niektóre gatunki lub formy z jednego taksonu bywały przez innych badaczy zaliczane do drugiego rodzaju.