Gundia zwyczajna, dawniej: gundia (Ctenodactylus gundi) – endemiczny gatunek gryzonia z rodziny gundiowatych (Ctenodactylidae) rozpowszechniony wyłącznie w północnej i północno-wschodniej Afryce. Zwierzęta te wiodą dzienny tryb życia w małych stadach liczących do 11 dorosłych osobników. Zamieszkują tereny półpustynne i skaliste zbocza gór porośnięte rzadką roślinnością, na których szukają naturalnych kryjówek. Gundie zwyczajne są roślinożercami. Pożywienie stanowi zróżnicowany pokarm roślinny.
Systematyka thumb|left|Czaszka gundii zwyczajnej(eksponat Muzeum Wiesbaden) Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał szwedzki przyrodnik Göran Rothman w 1776, zaliczając go do rodzaju Mus. Zwierzęta te napotkał w 1774 roku około 80 km na południe od Trypolisu, w Libii. Opis gundii zwyczajnej, ujęty w liście Rothmana do Sir Wargentina ze Sztokholmu, opublikował August Ludwig von Schlözer w wydanym w Getyndze August Ludwig Schlözer's Briefwechsel. Meist historischen und politischen inhalts. W spisie treści tej pracy nazwisko zostało zniekształcone do formy Rothmann i również taki skrót oznaczenia przyrodnika używany bywa w oznaczeniach taksonomicznych. Kolejny opis tego gryzonia, oznaczanego jako Ctenodactylus massonii, opublikował w 1830 John Edward Gray. Pod koniec XX w.