Pakiety rozprowadzane są poprzez Internet oraz na nośnikach optycznych, ich funkcjonalność jest bardzo zbliżona do tych znanych z dystrybucji linuksowych.
Programy zainstalowane przy pomocy portów i pakietów przechowywane są w przestrzeni odseparowanej od właściwego systemu (w hierarchii poniżej /usr/local), co pozwala na zachowanie integralności obu warstw oprogramowania.
W systemie do zarządzania zainstalowanymi pakietami używa się obecnie zarządcy pakietów pkg, który w wersji 10 zastąpił oryginalne: pkg_add czy pkg_delete.
Zalety elastyczność kompilacji ze źródeł spójność instalowanego oprogramowania możliwość optymalizacji kompilacji dla lokalnej architektury i zapotrzebowań, np. poprzez zmianę flag kompilatora możliwość dalszej samodzielnej adaptacji instalowanych programów poprzez własne łatki bez rezygnacji z zalet zarządzania oprogramowaniem dostępność programów, których licencje zabraniają dystrybucji w prekompilowanej postaci
Wady dłuższy czas oczekiwania na skompilowanie dużych programów względna powolność działania make nieelastyczność pakietów binarnych brak wsparcia dla wyboru domyślnego tłumaczenia instalowanego programu, wgrywane są wszystkie wersje językowe