Łk, ale także w przypowieści o bogatym młodzieńcu (por. Mt 19,16–30) i w innych miejscach.
Katechizm Kościoła Katolickiego tak wyjaśnia rady ewangeliczne:
Rady ewangeliczne a życie konsekrowane W historii Kościoła katolickiego, od wczesnych wieków aż do dziś, za szczególny przejaw życia radami ewangelicznymi uznaje się życie konsekrowane, przybierające często formę życia mniszego lub zakonnego. Całość życia radami zbiera się w trzech ślubach, które obejmują: dobrowolne ubóstwo (rezygnacja z osobistego majątku), czystość (celibat) i posłuszeństwo (podporządkowanie się przełożonym). Jezus podaje je w Ewangelii Marka (10, 21.29–30), jednakże nie w kategorii nakazów.
Rady ewangeliczne w stanie kapłańskim Mimo że rady ewangeliczne tradycyjnie są kojarzone z życiem zakonnym, w teologii mówi się także o możliwości życia w duchu czystości, ubóstwa i posłuszeństwa w stanie kapłańskim. Św. Jan Paweł II w adhortacji "Pastores dabo vobis" wskazuje na posłuszeństwo apostolskie. To pojęcie polega na uznaniu i miłości Kościoła, co objawia się w solidarnej i dyspozycyjnej (pastoralnej) służbie podporządkowanej strukturze hierarchicznej. Kapłan, który żyje w duchu ubóstwa, innymi słowy stara się naśladować ubóstwo Chrystusa poprzez brak przywiązania do rzeczy materialnych i prostotę życia.