W latach 1927–1933 był kolejno asystentem i starszym asystentem w Zakładzie Ichtiologii i Rybactwa, kierowanym przez prof. Staffa. Od grudnia 1928 jednocześnie pracował jako referent rybacki w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych, a od września 1930 do wybuchu II wojny światowej jako inspektor rybacki.

W latach międzywojennych ogłosił kilkadziesiąt prac, propagujących racjonalną gospodarkę rybną i oparcie jej na podstawach naukowych. Publikacje te ukazywały się na łamach „Archiwum Hydrobiologii i Rybactwa”, „Roczników Nauk Rolniczych i Leśnych”, „Kwartalnika Statystycznego”, „Przeglądu Rybackiego”. Brał aktywny udział w pracach nad nowoczesną ustawą o rybołówstwie z 1932. Udzielał się w pracy szkoleniowej w terenie, prowadząc zajęcia z wojewódzkimi inspektorami rybactwa. Wielkopolskie i Pomorskie Towarzystwo Rybackie nadało mu w 1935 dyplom mistrza rybackiego, który stał się po latach najwyżej przez samego Sakowicza cenionym wyróżnieniem. Z okresu międzywojennego pochodzi również praca monograficzna Węgorz (Anguilla vulgaris Turt).