Od 1939 była nauczycielką w Bordeaux, Wersalu i innych miastach. Wkrótce po asystenturze w Sorbonie została profesorem grecystyki na Uniwersytecie w Lille (1949–1957). Następnie (1957–1973) była profesorem Sorbony. W 1973 otrzymała katedrę o nazwie "Grecja a rozwój myśli politycznej i moralnej" (La Grèce et la formation de la pensée morale et politique) w Collège de France – jako pierwsza kobieta w dziejach tej instytucji. W 1988 została drugą (po Marguerite Yourcenar) kobietą członkiem Akademii Francuskiej. Objęła fotel 7. po André Roussinie. Przewodniczyła Association Guillaume Budé, a następnie była prezesem honorowym tej organizacji. Była członkiem korespondentem kilkunastu państwowych akademii nauk i doktorem honoris causa uniwersytetów w Oksfordzie, Atenach, Dublinie, Heidelbergu, Montrealu i Yale. Otrzymała także austriacki order Ehrenzeichen für Wissenschaft und Kunst.
W 1995 nadano jej obywatelstwo Grecji, a w 2000 została przez rząd tego kraju mianowana ambasadorem kultury.