Resztki sił powstańczych, władze powstania i wielu cywilów uciekło na południe w góry Zangezuru, pozostające jeszcze pod władzą niepodległościowych wojsk sparapeta Karekina Nżde. 26 kwietnia w monasterze Tatew proklamowano Republikę Górskiej Armenii – ostatnie wcielenie przedradzieckiej Armenii.
Po upadku powstania, pod wpływem ormiańskiego komunisty Aleksandra Miasnikiana, bolszewicy złagodzili kurs wobec Ormian i Armenii.
Zobacz też Powstanie sierpniowe – podobne wydarzenia w Gruzji w 1924
Bibliografia Levon Chorbajian The Caucasian Knot: The History & Geopolitics of Nagorno-Karabagh, Zed Books, London 1994, . (orm.)
Kategoria:Historia Armenii Kategoria:Antykomunistyczny ruch oporu w ZSRR