Przy pomocy wystawionych przez niego fałszywych dokumentów Volksdeutschów, udało się wyjechać na teren okupacji niemieckiej kilkuset ukraińskim działaczom politycznym z terenów znajdujących się po agresji ZSRR na Polskę pod okupacją sowiecką.

W Krakowie siedziba wywiadu, w której rezydował, znajdowała się przy ulicy Zielonej 26 (obecnie Bogusławskiego) – nazywano ją Kochstelle.

Od 1941 był oficerem łącznikowym Ministerstwa Rzeszy do spraw Okupowanych Terytoriów Wschodnich przy Grupie Armii Południe (Heeresgruppe Süd) Wehrmachtu.

Po wojnie, w latach 1952–1959, był pierwszym dyrektorem w Monachium. Od 1954 równocześnie dyrektor w przy Uniwersytecie Technicznym w Monachium.

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci ukraińskiego gimnazjum akademickiego we Lwowie Kategoria:Niemieccy historycy Kategoria:Ludzie związani z Królewcem Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1959 Kategoria:Żołnierze Ukraińskich Strzelców Siczowych Kategoria:Oficerowie Ukraińskiej Armii Halickiej