przeszedł kurs wojsk pancernych, po czym został dowódcą batalionu pancernego 11 pułku strzeleckiego. W 1938 r. awansował do stopnia pułkownika. We wrześniu tego roku objął funkcję zastępcy szefa wojsk pancernych w jednym z okręgów wojskowych. Od 31 grudnia 1939 r. był szefem wojsk pancernych 10 Armii. Latem 1941 r. dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w oflagu. Podjął kolaborację z Niemcami. W 1943 r. wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA) gen. Andrieja Własowa. Służył w szkole propagandystów ROA w Dabendorfie jako inspektor. Od grudnia 1944 r. był szefem oddziału wojsk pancernych w sztabie Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. W momencie kapitulacji Niemiec 8/9 maja 1945 r. przebywał w Salzburgu. Uniknął repatriacji do ZSRR. Zamieszkał w zachodnich Niemczech. Pracował dla amerykańskiej armii. Działał w rosyjskich organizacjach antysowieckich. Zmarł 14 lub 17 lipca 1963 r. w Monachium.
Linki zewnętrzne Biografia płk. Gieorgija I. Antonowa (jęz. rosyjski)
Bibliografia K. M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерал-лейтенанта А. А. Власова 1944-1945, Moskwa 2001
Kategoria:Oficerowie polityczni Armii Czerwonej Kategoria:Radzieccy pułkownicy Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Wojskowi Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1963