Pierwsze wzmianki o małych gończych gaskońskich pojawiają się w piśmiennictwie XVIII wieku. Jednym z udokumentowanych opisów rasy jest opis sfory trzymanej na dworze biskupa Poitiers. Foundras – Chateauthiers (1720 – 1773) tak ją przedstawił:
„Są niewielkie i lekkie, lecz silne, mają mocne grzbiety, cienkie ogony, zaś uszy ich są miękkie i pofałdowane. Ich charakterystyczna maść nie zmienia się nawet wtedy, gdy zmokną podczas polowania w porannej rosie. Polują uważnie. Mają piękny, głęboki głos”.
Wygląd thumb|250px|Głowa suki rasy mały gończy gaskoński Mały gończy gaskoński przypomina wyglądem swego większego krewniaka – dużego gończego gaskońskiego, ma nieco bardziej zwartą sylwetkę i lżejszą głowę. Główną różnicą pomiędzy tymi dwiema rasami jest wzrost – u małego gończego gaskońskiego waha się on w granicach od 52 do 58 cm dla psów oraz od 50 do 56 cm dla suk, zaś duży gończy gaskoński osiąga nawet 72 cm.
Budowa Według wzorca FCI, który został opublikowany w wersji obowiązującej 24 stycznia 1996 roku, mały gończy gaskoński: