Uważał, że duch, słowo wewnętrzne jest najważniejsze, stanowi podstawę świata realnego, a słowo zewnętrzne jest jedynie przypomnieniem, wzmocnieniem, ułatwieniem dla znalezionego ukrytego w nim, a przez to i w sobie, słowa wewnętrzne, miłości, które posiadają wszyscy, łącznie z poganami. Odrzucał wszelkie zewnętrzne, według niego, przejawy religijności, np. sakramenty, nauczanie, nie uznawał instytucji kościelnych. Żądał całkowitej wolności sumienia. Swoje poglądy wyraził w wielu opublikowanych dziełach, w których uwidoczniły się jego talent pisarski, niezwykła erudycja i odwaga nieskrępowanego myślenia. thumb|250px|right|Sprichwörter, schöne, weise, herrliche Klugreden, 1541. Twórczość "Von dem greulichen Laster der Trunkenheit" (1528) "Von der Erkenntnis des Guten und des Bösen" (1530) "Chronika und Beschreibung des Türkei aus der Hand eines 22 Jahre in türkischer Gefangenschaft gewesenen Siebenbürgers" (1530) Chronika, Zeitbuch und Geschichtbibel mit Ketzerchronik (1531) "Lob der Torheit" (Übersetzung des Werkes des Erasmus von Rotterdam) (1534) "Weltbuch, Spiegel und Bildnis des ganzen Erdbodens" (1534) "Paradoxa" (1534) "Germaniae chronicon" (1538) "Die guldin Arch" (1538) "Verbütschiert Buch" ("Versiegeltes Buch") (1539) "Das Kriegsbüchlein des Friedens wider den Krieg" (1539) "Sprichwörter" (1541)