Wówczas zimne powietrze opada do jaskini, ochładzając ją
Historia odkrycia i legendy Podpisy w końcowej sali wskazują, że jaskinia była znana już w 1863 r. Nie jest to jednak pewne, gdyż w sporządzonym przez Kazimierza Kowalskiego w 1954 r. opisie jaskini brak o tym napisie wzmianki, być może więc ktoś sporządził go później. W 1835 r. był w niej znany geolog Ludwik Zejszner. Po raz pierwszy opisał ją Gotfryd Ossowski w 1882 r. (pod nazwą Jaskinia w Lubniu). Miejscowej ludności znana była od dawna, o czym świadczy legenda, według której dziewczyna poszukująca wypasanego byka, który oddzielił się od stada, weszła za nim do jaskini. Byk zlizywał sól z dużego koryta. Jacyś ludzie pozwolili jej nabrać do tobołka pieniędzy, ale zakazano jej oglądania się. Dziewczyna jednak wychodząc z jaskini nie wytrzymała i obejrzała się. W tym momencie skarb zniknął, urwało jej piętę, a byk już nie odnalazł się.
Szlak turystyczny – z Lubnia obok Zimnej Dziury przez Mały Szczebel i Szczebel do Kasinki Małej. Czas dojścia z Lubnia do jaskini wynosi ok. 1 godz.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Jaskinie Beskidu Wyspowego