W latach 1927–1928 był cechmistrzem Cechu Wielkiego. Był także działaczem Towarzystwa Szkół Ludowych, Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i „Zgoda”, założycielem teatru amatorskiego.
Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Krośnie.
Twórczość W jego pracach przeważał styl neogotycki. Współpracował z Janem Sas-Zubrzyckim wykonując wyposażenie do kościołów projektowanych przez architekta. Realizował projekty wnętrza zarówno swoje jak i Sas-Zubrzyckiego. Artysta tworzył głównie w drewnie, gipsie i kamieniu. Sprzęty wykonane w pracowni Lenika zdobiły wnętrza wielu świątyń na terenie dawnej Galicji.
Realizacje renowacja dekoracji stiukowej kaplicy Oświęcimów; sztukateria w farze krośnieńskiej i kaplicy Porcjuszów; autorstwo i realizacja pomnika Tadeusza Kościuszki umieszczonego w setną rocznicę insurekcji wśród ruin zamku odrzykońskiego; sprzęty w świątyniach - w Jasionce (1904), Rymanowie (1909), Krościenku Wyżnem, Bobowej, u misjonarzy w Tarnowie, u dominikanów w Czortkowie, Jadownikach i Ciężkowicach; pomnik ku czci powstańców styczniowych na cmentarzu w Krośnie (1893), wzniesiony według projektu Napoleona Nawarskiego; liczne nagrobki i figury świętych.