Równocześnie trwały przygotowania wojenne brytyjskiego Dowództwa Środkowego Wschodu z siedzibą w Kairze, na czele którego stał gen. Archibald Wavell. Z Indii miała być przewieziona okrętami do portu w Basrze 20 Hinduska Brygada Piechoty ze składu 10 Dywizji Piechoty. Transportem powietrznym zamierzano przerzucić do Iraku 1 Królewski Pułk Kings Own (przed wybuchem konfliktu zdążono to zrobić jedynie z jednym batalionem piechoty). Natomiast na obszarze Transjordanii formowano grupę bojową Habforce. Całość interwencyjnych sił brytyjskich otrzymała nazwę Iraqforce.
Siły obu stron Brytyjczycy: Baza RAF w Habbanija – d-ca płk Ouvry Roberts (ogółem ok. 2,2 tys. żołnierzy ze wsparciem 18 samochodów pancernych) słaby batalion piechoty 1 Królewskiego Pułku Kings Own sześć kompanii lekkiej piechoty złożonych z Irakijczyków (jedynie cztery asyryjskie kompanie były pewne) trzy sekcje samochodów pancernych i personel naziemny RAF tworzące ruchomą rezerwę piechoty 4 Service Flying Training School, przeorganizowana w 4 Eskadrę Lotniczą (samoloty bojowe Airspeed S.A.10 Oxford, Hawker Audax, Fairey Gordon, Gloster Gladiator) baza RAF w Shaibah (244 Eskadra Bombowa wyposażona w samoloty bombowe Vickers Wellington i Vickers Vincent) Iraqforce – d-ca gen. por.