W działalności naukowej interesował się różnymi dziedzinami ekonomii – teorii równowagi ogólnej (w tym teorii wymiany), teorii popytu, konsumpcji i dobrobytu, teorii cen, teorii rozwoju i planowania. W latach 50. pracował wraz z późniejszym noblistą Kennethem Arrowem nad zagadnieniami programowania nieliniowego. Największe zainteresowanie środowiska ekonomistów przyciągnęły prace Hurwicza w zakresie badań nad decentralizacją (dekompozycją) i efektywnością systemów ekonomicznych oraz procesów alokacji zasobów.
Nagrody i wyróżnienia Leonid Hurwicz był przewodniczącym oraz członkiem National Academy of Sciences oraz American Academy of Arts and Sciences. W 1980 otrzymał tytuł doktora honoris causa Northwestern University, w 1989 Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie, w 1993 Uniwersytetu Chicagowskiego i Uniwersytetu Keiō, w 1994 Szkoły Głównej HandlowejDoktorzy honoris causa. Szkoła Główna Handlowa w Warszawie., a w 2004 Uniwersytetu w Bielefeld.