Podczas I wojny światowej pracowała w służbie cywilnej. Wykonała wówczas prace: Śmierć ochotnika polskiego, Spalenie wsi polskiej przez wojska pruskie i Pole bitwy w Polsce, które były reprodukowane w pismach francuskich. Po wojnie powróciła do Warszawy i do 1921 roku kierowała departamentem sztuki w Warszawie, Krakowie i w miastach prowincjonalnych. W 1921 roku została powołana na stanowisko profesora Szkoły Szkół Pięknych im. Wojciecha Gersona, gdzie od 1925 roku prowadziła pracownie malarstwa i kompozycji. W 1926 roku założyła własną szkołę sztuk pięknych przy ulicy Hożej 26, gdzie uczyła malarstwa freskowego.
Nagrody i wyróżnienia W latach 1910–1914 Mercère regularnie wystawiała swoje prace na salonie Société des Artistes Français. W 1910 roku za Portret Matki otrzymała nagrodę i stypendium na wyjazd do Włoch. Za obrazy: Marta (1913), Portret pani Meysztowiczowej (1914) i Kobziarz (1928) otrzymała prestiżowe nagrody na francuskich wystawach.
Zmarła w grudniu 1937.