Członkowie cechu z poczucia niższości wobec niewątpliwego talentu malarza i jego zasłużonej sławy spodziewają się, że Sittow zgodnie ze statutem cechowym odbędzie roczne terminowanie u któregoś z tallińskich mistrzów i namaluje, bądź wyrzeźbi w drewnie wizerunek Najświętszej Marii Panny, świętego Jerzego, czy świętej Weroniki.
Ojczym Sittowa, niezadowolony z powrotu pasierba, nie zamierza zrzec się majątku żony. Mimo niechęci do pasierba, samemu będąc malarzem i członkiem cechu, wysoko ceni jego zdolności malarskie.
Córka szewca martwi się o przyszłość związku z Sittowem, obawiając się, że sławny malarz nie zechce nagiąć się do obowiązku terminowania i wyjedzie z Tallinna.
Starszy cechu szklarzy i malarzy powodowany zawiścią zamierza nakłonić członków cechu do zmuszenia Sittowa do terminowania, co w jego przekonaniu urazi dumę malarza i sprowokuje jego wyjazd z miasta.
Sittow odgadując stanowisko cechu i chcąc osiąść w Tallinnie postanawia poddać się terminowaniu, nie przypadkowo wybierając rzeźbę w drewnie, w której celują miejscowi mistrzowie. Najprawdopodobniej rada cechu zleci mu wykonanie rzeźby św. Jerzego.
Linki zewnętrzne Spektakl telewizyjny Teatru TV
Kategoria:Literatura estońska Kategoria:Opowiadania Kategoria:Utwory literackie z 1970