W 1944 pojawił się dodatkowo Krzyż Niemiecki z Diamentami, jakkolwiek nigdy oficjalnie nie ustanowiony, ani nikomu nie nadany. mały|Certyfikat nadania Złotego Krzyża Niemieckiego Clausowi von Stauffenbergowi Krzyż Niemiecki w swej formie bardziej przypominał gwiazdę niż krzyż (nazwa „krzyż” odnosi się do faktu, że formalnie swastyka to „krzyż słoneczny”) i cechował się krzykliwym projektem, który szybko sprawił, że kolokwialnie odznaczenie to zwane było „jajkiem sadzonym” („jajkiem sadzonym Hitlera”), „reflektorem wstecznym dla patriotów” i „symbolem partyjnym dla krótkowidzów”. Jego średnica wynosiła 6,5 cm i był on noszony na prawej kieszeni kurtki mundurowej. Odznaczeni obiema wersjami krzyża, złotą i srebrną, mogli je obie nosić na swoim mundurze. Do noszenia na mundurach bojowych, krzyż był dostępny także w formie wykonanej z tkaniny.
Krzyż Niemiecki po 1945 Ustawa RFN z roku 1957 zezwoliła na noszenie Krzyża Niemieckiego w nowej postaci, tzn. pozbawionego swastyki III Rzeszy. W przypadku Krzyża Złotego zamiast swastyki umieszczono w medalionie środkowym Krzyż Żelazny w nowej postaci. Przy Krzyżu Srebrnym umieszczono tam Krzyż Zasługi Wojennej III Rzeszy, także pozbawiony swastyki.