Para doczekała się trójki dzieci.
Serrano został wysłany ze swoją pierwszą misją dyplomatyczną do Francji, gdzie przebywał dziesięć miesięcy. W czasie krótkiego czasu, spędzonego w Paryżu, Serrano nie nabrał ochoty do dyplomacji. Interesowała go bardzo wówczas zagmatwana raczej polityka wewnętrzna na Półwyspie Iberyjskim. W 1859 mianowano go generałem kapitanem Kuby. W 1862 został uhonorowany przez króla tytułem księcia de la Torre. Arystokracja hiszpańska urządziła wówczas wielką manifestację na jego cześć. W 1860 na świat przyszła córka marszałka Conchita.
Gdy wybuchła rewolucja Serrano wraz z Primem, Topetem oraz innymi wyższymi wojskowymi ogłosili słynny manifest Hiszpania z honorem. Madryt przyjął księcia de la Torre jak bohatera po jego zwycięstwie nad siłami rojalistów pod Alcoleą. Gdy 8 października ukonstytuował się rewolucyjny Rząd Tymczasowy Serrano został prezydentem. 25 lutego 1869 został wyniesiony na stanowisko regenta królestwa z prawem do tytułu Jego Wysokości. Regencja skończyła się gdy na tronie zasiadł Amadeusz Sabaudzki.