Admirał William „Bull” Halsey przeszedł na emeryturę w marcu 1947 roku.
Już w chwili wybuchu wojny Halsey uważany był za najlepszego i najbardziej agresywnego amerykańskiego dowódcę lotniskowców, co w znaczący sposób wpłynęło na przebieg kolejnych kampanii wojennych i zjednało mu dużą popularność wśród amerykańskich żołnierzy oraz uznanie w najwyższym dowództwie Floty Pacyfiku. Mimo kilku popełnionych błędów, zwłaszcza w 1944 roku, Halsey był jednym z najbardziej znanych i cieszących się największym powszechnym szacunkiem amerykańskich dowódców na obszarze Pacyfiku.
thumb|Admirałowie Chester W. Nimitz (po lewej) i William F. Halsey w 1943 thumb|Podpisanie aktu kapitulacji Japonii (adm. William Halsey w pierwszym rzędzie, nad pochylonym ministrem spraw zagranicznych Mamoru Shigemitsu) thumb|Niszczyciel USS „Halsey” (DDG-97) na Pacyfiku, 11 sierpnia 2007 Życiorys Dzieciństwo i młodość Syn oficera marynarki, komandora Williama F. Halseya (Sr.), wstąpił do Akademii Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, którą ukończył w 1904. W związku z rozbudową US Navy i zapotrzebowaniem na oficerów, Halsey został promowany ze stopnia chorążego (ang. ensign) do stopnia porucznika z pominięciem podporucznika.