W Warszawie dowiedział się o śmierci hetmana Koniecpolskiego, więc udał się do Brodów na pogrzeb. Potem pomagał synowi hetmana – Aleksandrowi. Uczestnik antyszwedzkiej konfederacji szlacheckiej w Tyszowcach oraz walk zbrojnych ze Szwedami w 1656 roku. Ufundował w Krośnie przy kościele franciszkanów kaplicę, którą ozdobiły portrety rodziny Oświęcimów: Stanisława w stroju szwedzkim, młodziutkiej Anny Oświęcimówny (1626–1647) – przyrodniej siostry i jej matki Barbary, rodziców fundatora oraz jego brata, Jana. Pod kaplicą wybudowano kryptę grobową, w której w 1647 spoczęła 21-letnia Anna. Stanisław, zmarły bezpotomnie (po napadzie marcowym wojsk Rakoczego na Potok), został pochowany obok niej we wrześniu 1657 r. Jest autorem diariusza, rodzaju pamiętnika, z czasów mu współczesnych.
thumb|Trumny Anny i Stanisława w krypcie kaplicy Oświęcimów w kościele franciszkańskim w Krośnie