Przybycie Estończyków do Finlandii Pierwsi ochotnicy estońscy przybyli do Finlandii wczesną wiosną 1943 r. Sformowano z nich 3 batalion fińskiego 47 Pułku Piechoty (nazwany Batalionem „Vallila”), liczący ponad 370 żołnierzy. Większa ilość Estończyków przedostała się do Finlandii jesienią 1943 r., po ogłoszeniu przez Niemców poboru mężczyzn urodzonych w 1925 r. Pomagali im Estończycy służący w fińskim wywiadzie, zwani haukat (sokoły). Wielu z nich uczestniczyło wcześniej w misjach na obszarze Estonii w ramach operacji Erna. Przerzucali oni swoich rodaków przez Zatokę Fińską szybkimi łodziami.
Walki w ramach fińskiej armii 8 lutego 1944 r. marszałek polowy Carl Gustaf Mannerheim rozkazał sformowanie ochotniczego pułku złożonego z Estończyków. Jednym z jego głównych inicjatorów był kpt. K. Talpak. Jednostka została nazwana 200 Pułkiem Piechoty. Jego dowódcą został fiński oficer ppłk Eino Kuusela. W maju liczył on ok. 1,4 tys. żołnierzy, w tym 361 Finów. Żołnierze Pułku byli nazywani przez rodaków „fińskimi chłopcami” (po fińsku: Suomen-pojat, po estońsku: Soomepoisid). Składał się on z dwóch 4-kompanijnych batalionów piechoty, kompanii moździerzy, przeciwpancernej i łączności. Jednym z batalionów był b. 3 batalion fińskiego 47 pp.