Jego imieniem nazwano Volkenkundig museum Gerardus van der Leeuw w Groningen.
Dzieło Geradus van der Leeuw dał się poznać jako najważniejszy przedstawiciel fenomenologii religii. Chodziło mu nie tyle o stworzenie jednolitego metodologicznie systemu, ile o zrozumienie treści przeżycia religijnego z uwzględnieniem przesłanek psychologicznych i teologicznych. Znany jest dzięki pracy Fenomenologia religii opublikowanej po niemiecku w 1933 roku. Van der Leeuw dokonał w niej podziału dawniejszych i współczesnych form przeżycia religijnego; uważał, że na dawniejszych formach tego przeżycia nie odcisnęła się piętnem transcendencja boska, lecz raczej odczuwanie sił boskich w sensie mana. „Bóg” byłby w tym wypadku jedynie innym określeniem potęgi manicznej – tym samym mielibyśmy do czynienia z utożsamieniem religii i magii.
Wybrane publikacje Gerardus van der Leeuw: Phänomenologie der Religion, 1933; pol. Fenomenologia religii, Książka i Wiedza, Warszawa 1978.
Linki zewnętrzne Zdjęcie Gerardusa van der Leeuwa
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Lejdzie Kategoria:Religioznawcy Kategoria:Holenderscy teolodzy Kategoria:Holenderscy naukowcy Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1950 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hadze