Niewielu Żydów wróciło do miasta. W 1946 roku w Tarnowie mieszkało 1221 osób pochodzenia żydowskiegoK. Moskal, hasło: Ludność, w: Encyklopedia Tarnowa, red. A. Niedojadło, Tarnów 2010, s. 244.. W 1960 roku liczba ludności osiągnęła poziom 70 tysięcy. Tak szybki wzrost populacji był efektem powojennego wyżu demograficznego, wzmożonej migracji ludności oraz powiększenia terytorium miasta. W 1976 roku Tarnów dołączył do grona miast stutysięcznych, 20 lat później populacja miasta osiągnęła swoje maksimum (122 359 mieszkańców). Od tego czasu liczba mieszkańców Tarnowa systematycznie spada. Według prognoz w tej dekadzie Tarnów straci status miasta stutysięcznego, a w 2050 roku będzie liczył 72 500 mieszkańców.
Rozwój terytorialny Zmiany powierzchni miasta: po 1330 – 0,07 km² (obręb murów miejskich) od 1805 – 2,29 km² (po przyłączeniu obszaru Zawala i Pogwizdowa) od 1846 – 17,27 km² (po przyłączeniu obszaru Grabówki, Strusiny, Zabłocia i Terlikówki) od 1945 – 17,61 km² od 1951 – 54,90 km² (po przyłączeniu obszaru Chyszowa, Klikowej, Mościc, Gumnisk, Rzędzina oraz części Koszyc Wielkich) od 1958 – 69,51 km² (po przyłączeniu obszaru Krzyża) od 1960 – 72,38 km² (po przyłączeniu części Koszyc Wielkich i Zbylitowskiej Góry)