Wykorzystał to w 1921 baron Roman von Ungern-Sternberg, który przed atakiem na okupującą Urgę armię chińską, chciał oswobodzić przetrzymywanego przez Chińczyków przywódcę Mongołów – Bogdo Chana. Ponieważ Bogdo Chan był więziony u podnóży masywu Bogdo Uuł, to oddział Ungerna przeprowadził atak właśnie od strony góry, całkowicie zaskakując tym wojsko chińskie. Po zajęciu Mongolii przez bolszewików w połowie 1921, góra stopniowo traciła swój status świętości, jednak pozostała obszarem trudno dostępnym, ze względu na założenie w 1957 istniejącego do dziś ścisłego rezerwatu przyrody Bogdchan uul darchan caadzat gadzar o powierzchni 416,5 km kwLista obszarów oschrony środowiska w Mongolii. Jednocześnie w dolinach wciętych w niższe partie północnej części masywu powstały wille członków władz mongolskich.
Po śmierci przewódcy Mongolii Chorlogijna Czojbalsana w 1952 nazwano jego imieniem masyw górski, ale ta nazwa istniała tylko do potępienia kultu jednostki Czojbalsana w 1962 kiedy wróciła poprzednia nazwa.
Z północy u stóp Bogdchan uul płynie rzeka Tuul gol, za którą leży główna część Ułan Bator. Po stronie górskiej są kilka osiedli miasta oraz główne lotnisko Mongolii imienia Czyngis Chana. Po przeciwnej od Ułan Bator południowej stronie, u stóp masywu górskiego leży stolica ajmaku centralnego Dzuunmod.
Przypisy
Bibliografia Gungaadasz B., 1986: Mongolska Republika Ludowa. PWN.
Kategoria:Góry Mongolii