W 1995 roku pełnił funkcję starszego współpracownika naukowego Wydziału Informacji Naukowej Narodowej Akademii Nauk Białorusi.
Działalność parlamentarna 16 maja 1990 roku został deputowanym ludowym do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR XII kadencji z autozawodskiego okręgu wyborczego nr 8 miasta Mińska. 17 lipca 1990 roku objął funkcję ministra spraw zagranicznych Białoruskiej SRR, w związku z czym 27 lipca przedterminowo wygasł jego mandat deputowanego. W 1990 roku uzyskał tytuł dyplomatyczny Nadzwyczajnego i Pełnomocnego Ambasadora ZSRR. Po zmianie nazwy państwa 19 września 1991 roku kontynuował pracę jako minister spraw zagranicznych Republiki Białorusi. Był szefem delegacji Białorusi na 45–48. sesjach Zgromadzenia Ogólnego ONZ. W czasie kampanii przed wyborami prezydenckimi w 1994 roku prowadził agitację na rzecz kandydatury Wiaczasłaua Kiebicza. Funkcję ministerialną pełnił do 1994 roku.