W 1117 został zamordowany nieletni wnuk Tutusza, ostatni Seldżukida panujący w Syrii. Ostatnim Wielkim Seldżukiem był Ahmad Sandżar, który zmarł w 1157. Po jego śmierci państwo rozpadło się. Seldżucy rządzili w Kermanie do 1187, kiedy zostali obaleni przez najazd Oguzów, a w Iraku do 1194, kiedy ostatni sułtan, Toghril III, został pokonany i zabity przez Chorezmszaha. Najdłużej Seldżukidzi rządzili w Anatolii – tamtejsza dynastia wygasła dopiero w 1307.
Ekspansja Turków seldżuckich na teren Ziemi Świętej i zdobycie przez nich Jerozolimy w 1072 były bezpośrednią przyczyną wypraw krzyżowych.
Bibliografia Józef Bielawski (red. nauk.), Mały słownik kultury świata arabskiego, Wiedza Powszechna, Warszawa 1971 Jerzy Hauziński, Burzliwe dzieje kalifatu bagdadzkiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa – Kraków, 1993, .
Kategoria:Historia Afganistanu Kategoria:Historia Armenii Kategoria:Historia Gruzji Kategoria:Historia Iraku Kategoria:Historia Iranu Kategoria:Historia Kazachstanu Kategoria:Historia Kirgistanu Kategoria:Historia Omanu Kategoria:Historia Tadżykistanu Kategoria:Historia Turcji Kategoria:Historia Turkmenistanu Kategoria:Historia Uzbekistanu