W swoim przebiegu tętnica językowa posiada liczne zagięcia, które umożliwiają swobodne ruchy języka.
Gałęzie tętnicy językowej gałąź nadgnykowa (łac. ) – cienka gałąź tętnicza biegnąca po górnym brzegu kości gnykowej. W swym końcowym przebiegu zespala się z gałęzią strony przeciwległej. Czasami w ogóle nie występuje a jej funkcję przejmuję gałąź podgnykowa tętnicy tarczowej górnej. Zaopatruje ona kość gnykową oraz tkanki miękkie na drodze swojego przebiegu. gałęzie grzbietowe języka (łac. ) – zwykle 2 lub 3 kierują się ku górze zaopatrując podstawę (nasadę) języka, cieśń gardzieli i okolicę nagłośni, zespalając się tam z gałązkami tętnicy krtaniowej górnej oraz dochodzą także do migdałka podniebiennego biorąc udział w wytwarzaniu okołomigdałkowego łańcucha tętniczego. W swym przebiegu końcowym zespalają się z jednoimiennymi gałązkami strony przeciwległej. tętnica podjęzykowa (łac. ) – odchodzi przy przednim brzegu mięśnia gnykowo-językowego i jest przedłużeniem tętnicy językowej, która w tym miejscu zakręca ku górze. Tętnica podjęzykowa biegnie dalej poziomo i ku przodowi po dnie jamy ustnej, pomiędzy mięśniem bródkowo-gnykowym a mięśniem żuchwowo-gnykowym. Następnie tętnica biegnie równolegle do przewodu ślinianki podżuchwowej i pod ślinianką podjęzykową.