Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika i przydzielony do Okręgu Generalnego KrakówDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 75.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919, poz. 178.. Organizator i dowódca 13 pułku piechoty. 4 kwietnia 1919 został formalnie mianowany dowódcą 13 pp przez Naczelnego WodzaDz. Rozk. Wojsk. Nr 41 z 12 kwietnia 1919, poz. 1297.. 25 lutego 1920 został dowódcą XVI Brygady Piechoty. Na tym stanowisku 22 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Od 23 stycznia 1921 dowodził 8 Dywizją Piechoty w zastępstwie pułkownika Stanisława Burhardt-Bukackiego. 25 września tego roku, po przejściu 8 Dywizji Piechoty na organizację pokojową, został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej, pozostając oficerem nadetatowym 32 pułku piechoty. Od 15 lutego 1922 ponownie dowodził w zastępstwie 8 DP. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 23. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 13 pułk piechoty. 15 stycznia 1923 został powołany na kurs wyższych dowódców przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie.