Do bryły dobudowano niszę ołtarzową, wnętrze uzupełniono o detale architektoniczne i malowidła, dach uzyskał szczyty w miejsce wcześniejszego ścięcia, a linie architektoniczne zaakcentowano poprzez użycie surowej cegły na tle tynkowanych powierzchni. Na istniejącej podstawie wzniesiono hełm wieży ze stromą iglicą otoczoną czterema narożnymi wieżyczkami.
W czasie II wojny światowej został częściowo zniszczony. Odbudowany w końcu lat 50. XX wieku. W czasach powojennych kościół został poświęcony w 1946 roku. Kościół przeszedł gruntowny remont w latach 1982-1986. Dwukondygnacyjne drewniane balkony zastąpiono jednokondygnacyjnymi żelbetowymi. Zainstalowano też nowy strop kasetonowy zakrywając dawny drewniany. Rozebrano drewnianą klatkę schodową w głównej wieży kościoła zastępując konstrukcją żelbetową. Zamurowano też wejście w wieży wychodzące na ulicę i wybito dwa nowe otwory instalując drzwi po jej bokach. W 2001 wymieniono posadzki oraz witraże. Po 2016 roku zmieniono elewację budynku kościoła na gładką usuwając tynk baranek położony w latach 70. XX wieku. Zainstalowano też zewnętrzne kraty ochronne witraży. Opis Charakterystyczna jest architektura wewnątrz samego kościoła.