W 2003 roku wraz z darowanymi przez Norwegię okrętami podwodnymi typu Koben, użytkownikiem Tp 61 została także polska Marynarka Wojenna. Torpeda była produkowana w wersjach: Tp 611 - naprowadzana przewodowo Tp 612 - niekierowana Tp 613 - naprowadzana przewodowo lub po przerwaniu przewodu samonaprawadzająca się akustycznie. Tp 617 - eksportowa wersja Tp 613
Torpedy Tp 61 produkował Forenade Fabriksverken (FFV). Przeznaczone były wyłącznie do zwalczania celów nawodnych, ponieważ według szwedzkiej doktryny do zwalczania okrętów podwodnych miały służyć lekkie torpedy Tp 41 i jej następcy.
Torpeda Tp 61 miała głowicę bojową o masie 240 kg. W głowicy bojowej zainstalowane były także czujniki akustyczne. Za głowicą bojową znajdował się przedział elektroniki mieszczący także bęben z kablem łączącym wystrzeloną torpedę z wyrzutnią. Następny przedział mieścił zbiorniki nadtlenku wodoru (utleniacz) i powietrza (napędzało żyroskopy i przetłaczało paliwo i utleniacz ze zbiorników do generatora). W następnym przedziale znajdował się generator, w którym spalane było paliwo i silnik. Produkty spalania napędzały 12-cylindrowy silnik zbudowany w układzie podwójnej gwiazdy, który za pośrednictwem przekładni i wału napędowego napędzały dwie, przeciwbieżne śruby. Torpeda mogła poruszać się z dwiema prędkościami.