W wyborach prezydenckich w 2004 ugrupowanie wsparło Wiktora Janukowycza. Zwycięstwo Wiktora Juszczenki doprowadziło do rozpadu partii, z której w ciągu kilku miesięcy odeszła większość deputowanych. SDPU(O) wraz z trzema marginalnymi stronnictwami powołała Opozycyjny Blok „Nie Tak!”, który w wyborach parlamentarnych w 2006 poniósł porażkę, uzyskując zaledwie 1% głosów. Jednocześnie dwóch czołowych działaczy socjaldemokratów, Nestor Szufrycz i Mychajło Papijew, objęło stanowiska ministerialne w nowym rządzie Wiktora Janukowycza.
W 2007 obaj ministrowie opuścili partię, przechodząc na listę wyborczą Partii Regionów, a Wiktor Medwedczuk zrezygnował z kierowania ugrupowaniem, które nie wzięło udziału w przedterminowych wyborach parlamentarnych.
W 2009 nowy lider SDPU(O), Jurij Zahorodnij, podpisał akt założenia koalicyjnego Bloku Lewicy, w skład którego weszły także Partia „Sprawiedliwość”, komuniści oraz Związek Sił Lewicy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Partie i ugrupowania na Ukrainie Kategoria:Ukraińskie partie socjalistyczne