Studiował na Uniwersytecie w Lipsku (1434 bakałarz sztuk) i w Akademii Krakowskiej (1437). Uzyskał stopień doktora praw. 21 kwietnia 1442 otrzymał prowizję papieską na prałaturę dziekana (po śmierci Jana Niclosdorfa), lecz faktycznie uzyskał ją dopiero po wygranym procesie w 1446. Należał do wpywowych duchownych warmińskich. W latach 1447–1452 był administratorem dóbr kościelnych w okręgu olsztyńskim. W 1447 przeprowadził regulację granic pomiędzy dobrami kapituły a Zakonu Krzyżackiego. W latach 1449–1450 w sprawach kapituły jeździł do Stolicy Apostolskiej. W 1450 pod nieobecność biskupa Franciszka Kuhschmalza zarządzał całą diecezją. Po wybuchu wojny trzynastoletniej schronił się w Olsztynie. W 1455, po opanowaniu zamku podstępem przez Krzyżaków, dostał się na 25 dni do niewoli. Wytoczył w Rzymie proces Krzyżakom, który skończył się tym, iż papież obłożył von Schliebena ekskomuniką. W 1457 uczestniczył w Głogówku na Śląsku w wyborze kolejnego biskupa warmińskiego Eneasz Sylwiusz Piccolomini, późniejszego papieża Piusa II. W latach 1458–1459 wyjeżdżał do Szczecina i Królewca. Był doradcą biskupa warmińskiego Pawła Legendorfa, opowiadał się za neutralnością Warmii pod protektoratem króla polskiego.