W 1902 wystąpiła z odczytem na posiedzeniu towarzystwa.
Działalność filantropijną w duchu pozytywizmu prowadziła w Aleksandrowie Pogranicznym (dziś Aleksandrów Kujawski), gdzie zamieszkała w związku z pracą męża. W 1902 została członkinią Towarzystwa Wspomagania Ubogich w Aleksandrowie Pogranicznym (prezesem był jej mąż). Sprawowała obowiązki głównej opiekunki miejscowej ochronki. Wspierała szkołę żeńską w Kruszynku prowadzoną przez Jadwigę Dziubińską.
Należała do Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Wsparła budowę Domu Krajoznawczego w Warszawie. Zbierała rośliny do zielnika flory polskiego przygotowywanego przez Mariana Raciborskiego.
W związku z wybuchem I wojny światowej wraz z rodziną przeniosła się do Warszawy. Zmarła po krótkiej chorobie. Została pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 66, rząd 4, miejsce 22).
Życie prywatne Była córką Teodora Chełchowskiego herbu Lubicz (1825–1891) oraz Julii z Obrębskich (1829–1898). Ojciec pochodził z drobnej szlachty mazowieckiej, ale awansował do ziemiaństwa, gdy nabył majątek Chojnowo w powiecie przasnyskim. Wśród okolicznych ziemian wyróżniał się wiedzą rolniczą.