Władca polecił przynieść miecz i w obecności obu kobiet rozciąć dziecko na dwoje, aby sprawiedliwie obdzielić nim każdą z matek. Fałszywa zgodziła się na to zabójcze rozwiązanie z myślą, by jako martwe nie należało do żadnej z nich; matka prawdziwa skłonna była przystać na oddanie dziecka innej, byle tylko zachować je przy życiu. Po tym rozsądzeniu „cały Izrael czcił króla, bo przekonał się, że jest obdarzony mądrością Bożą do sprawowania sądów” (1 Krl 3,28)Biblia Tysiąclecia – Pismo święte Starego i Nowego Testamentu. Poznań-Warszawa: Pallotinum, 1980, s. 315..
W sztuce chrześcijańskiej – szczególnie w malarstwie zachodnioeuropejskim, temat ten poprzez swój dramatyzm i emocjonalność był popularny, znany m.in. z twórczości L. Cranacha Starszego, Tintoretta, Rafaela, Rubensa, de Ribery, Poussina. W muzyce znalazł wyraz w oratoriach zatytułowanych Judicium Salomonis autorstwa Giacoma Carissimiego i Marc-Antoine'a Charpentiera.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Stary Testament Kategoria:Frazeologia