Karl Ludwig von Pöllnitz (ur. 25 lutego 1692 w Issum, zm. 23 czerwca 1775 w Berlinie) – niemiecki pisarz i awanturnik.
Życiorys Jego ojciec Wilhelm Ludwig von Pöllnitz (zm. 1693), służył w armii Wielkiego Elektora, więc większość dzieciństwa Karl spędził na berlińskim dworze.
Pöllnitz był gotów służyć każdemu i nie miał skrupułów. Zwiedził wiele europejskich stolic i dworów. Służył w armii Austrii i Hiszpanii. Po całej Europie poszukiwał bogatych wdów i uciekał przed wierzycielami.
Powróciwszy do Berlina w roku 1735 otrzymał stanowisko na dworze Fryderyka Wilhelma I, który bardzo go lubił i cenił. Od 1740 zatrudniał go Fryderyk Wielki, z którym potem się poróżnili i sprawiali sobie złośliwe żarty. Pöllnitz wspomniał raz, że: "wolałby służyć świniom niż Prusakom". Pöllnitz zmarł w Berlinie 23 stycznia 1775 roku.
Pamiętniki Pöllnitza: Mémoires (wydane w Liège – 1734), szybko przetłumaczone na język niemiecki (Frankfurt nad Menem, 1735), stanowią interesujące źródło na temat jego epoki, choć zawarte w nich fakty są często fałszywe lub naciągane. Napisał też: Nouveaux mémoires (Amsterdam, 1737), Etat abrégé de la cour de Saxe sous le règne d'Auguste III. (Frankfurt, 1734;