W I poł. XVIII w. w Kożangródku Niemirowiczowie-Szczyttowie wznieśli barokowy pałac, w całości bądź częściowo piętrowy, w którym działał nadworny teatr. Pałac spłonął w poł. XIX w., jednak brama wjazdowa do rezydencji zachowała się do 1939.
Kolejnym właścicielem został ich syn Krzysztof Niemirowicz-Szczytt (zm. 1790) ożeniony z Józefą hr. Butlerówną, a po nich ich syn Józef Niemirowicz Szczytt (ur. ok. 1769–zm. przed 1833), marszałek dawidgródzki i mozyrski. Marszałek Józef Niemirowicz Szczytt (ur. ok. 1769–zm. przed 1833) wraz z drugą żoną, Teklą z ks. Druckich-Lubeckich, ufundował w Kożangródku w 1818 cerkiew unicką pw. św. Mikołaja Cudotwórcy (zachowaną do czasów współczesnych, obecnie jest to świątynia prawosławna). Następnie dobra odziedziczył ich jedyny syn Krzysztof, ożeniony z Ewą Karaffa-Korbutt, a po nim jego syn Iścisław Niemirowicz-Szczytt.
W poł. XIX w. Niemirowiczowie-Szczyttowie wybudowali po przeciwnej stronie dawnego dziedzińca pałacowego duży dwór drewniany, w środkowej części piętrowy, z czterokolumnowym portykiem. Znajdowała się w nim m.in. kolekcja sztychów angielskich i francuskich. Dwór otoczony był parkiem w stylu angielskim, poprzecinany kanałami.