Oblężenie Chartum, położony w widłach Nilu Białego i Błękitnego, osłaniany od zachodu fortem w Omdurmanie, stanowił pozycję naturalnie obronną. Słabą stronę stanowił południowy odcinek, gdzie zbudowano umocnienia ziemne i kilka fortów. W mieście zgromadzono (jak się później okazało niewystarczające) zapasy żywności. Załoga miała ponad dwa miliony sztuk amunicji, a chartumska zbrojownia była zdolna produkować 40 tysięcy sztuk tygodniowo.
Gordon nakazał dodatkowe prace ziemne, jak fosy i doły-pułapki, na południowej flance, przy czym zastosowano, jako dodatkowe zabezpieczenie przedpola zasieki z drutu kolczastego i tłuczone szkło, co miało utrudnić szturmy mahdystów od tej stronySudańska piechota nie nosiła zazwyczaj obuwia. i oczekiwał nadejścia przeciwnika.
15 marca mahdyści podeszli pod utrzymywaną przez Egipcjan Berberę i przecięli kabel telegraficzny, przy pomocy którego Chartum utrzymywał łączność z Kairem. Od tej pory informacje w obie strony dostarczali coraz mniej liczni kurierzy oraz kanonierki rzeczne.