wykonawca polityki zagranicznej sanacji thumb|upright|Ignacy Mościcki, z woli Piłsudskiego prezydent RP od 1926 do 1939 r. thumb|upright|Edward Śmigły-Rydz, następca Piłsudskiego na stanowisku Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych thumb|upright|Eugeniusz Kwiatkowski, bliski współpracownik prezydenta I. Mościckiego i twórca polityki gospodarczej późnych lat 30. thumb|upright|Pomnik zburzonej cerkwi św. Anny w Międzylesiu (pow. bialski) thumb|Deklaracja programowa OZN w numerze Gazety Polskiej z 22 lutego 1937 roku thumb|Plakat propagandowy z E. Rydzem-Śmigłym Sanacja (, „uzdrowienie”) – potoczna nazwa obozu rządzącego w II Rzeczypospolitej w latach 1926–1939, powstałego i funkcjonującego początkowo pod przewodnictwem Józefa Piłsudskiego (zm. 1935); nazwa powstała w związku z głoszonym przez ten obóz hasłem „sanacji moralnej” życia publicznego (państwa i społeczeństwa), wysuwanym w toku przygotowań i w okresie przewrotu majowego (1926).
Doktryna Po raz pierwszy terminu sanacja państwa użył Adam Skwarczyński.