Równocześnie od lutego 1942 do 27 stycznia 1944 był dowódcą tzw. terenu bojowego (Dzielnicy) nr 6 (południowa część Okręgu Warszawa-Prawa Podmiejska, na styku z Obwodem Lubelskim), a od połowy 1943 oficerem operacyjnym sztabu Okręgu Warszawa-Prawa Podmiejska. Pod koniec 1942 dowodził niewielkim oddziałem partyzanckim. W kwietniu 1943 utworzył 10-osobową grupę z rozbitego oddziału im. Kilińskiego, a w listopadzie 1943 skupił rozproszonych członków innych rozbitych oddziałów Gwardii Ludowej w nowy oddział, nad którym objął dowództwo. Oddział ten, oprócz akcji kolejowych (m.in. 9 listopada 1943 wysadził pociąg frontowy na linii Łuków-Dęblin, inicjując akcje kolejowe GL na tym terenie), prowadził akcje rozbrojeniowe, rozbijał urzędy gminne (np. 8 listopada 1943 urząd gminny w Trojanowie) i posterunki granatowej policji (np. w Kłoczewie).