Największym i najważniejszym teatrem w Toruniu jest Teatr im. Wilama Horzycy. Mieści się on w budynku wzniesionym w 1904 roku przy placu Teatralnym, będącym najstarszym budynkiem teatralnym w mieście. Pierwotnie teatr nosił nazwę Stadttheater Thorn. W swoim założeniu miał on być bastionem kultury niemieckiej. W listopadzie 1920 roku, kilka miesięcy po powrocie Torunia do Polski, w gmachu teatru zaczął działać pierwszy polski teatr publiczny Państwowy Teatr Narodowy. Pierwszą wystawioną sztuką była Zemsta Aleksandra Fredry. W 1924 roku przy teatrze założono studio teatralne. W latach 1941–1942 gmach został przebudowany przez Niemców. W 1960 roku teatr przyjął nazwę imienia Wilama Horzycy, na cześć dyrektora teatru w latach 1945–1948. W 1991 roku teatr organizuje Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Kontakt”.
Podczas II wojny światowej w Domu Harcerskim przy ul. Piernikarskiej 9 mieścił się niemiecki Teatr Zamkowy. Od 1946 roku w budynku działa Teatr Baj Pomorski, do 1992 roku noszący nazwę Państwowy Teatr Lalki i Aktora „Baj Pomorski”. Założycielką teatru była Irena Pikiel-Samorewiczowa. Teatr został założony w październiku 1945 roku w Bydgoszczy, jednak siedem miesięcy później został przeniesiony do Torunia. Gmach teatru był przebudowywany w latach 50.