Od 20 listopada znajdował się w rezerwie oficerskiej szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie. W grudniu został przeniesiony do inspekcyjnej grupy kierowanej przez gen. Iwana Błagowieszczeńskiego. Niemcy mianowali go wówczas generałem majorem. Pod koniec grudnia 1944 r. objął funkcję szefa oddziału artyleryjskiego w sztabie Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Pod koniec wojny nawiązał kontakt z czechosłowackimi partyzantami komunistycznymi, informując ich o działaniach ROA na obszarze Czechosłowacji. Następnie wysłał do nich pismo z prośbą o zabranie go. 10 maja 1945 r. został przejęty przez partyzantów, którzy natychmiast wydali go Sowietom. Po procesie skazano go na karę śmierci, wykonaną przez rozstrzelanie 19 kwietnia 1950 r.
Bibliografia K.M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерал-лейтенанта А.А. Власова 1944–1945, Moskwa 2001
Linki zewnętrzne Biografia Michaiła W. Bogdanowa (jęz. rosyjski)
Kategoria:Kombrigowie Kategoria:Generałowie Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Ofiary represji politycznych w ZSRR Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojennej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1950