Dodatkowe listki zewnętrzne (w liczbie 4–5) są o połowę krótsze i odstające, także z ciemnym wierzchołkiem. Kwiaty języczkowate żółte, w liczbie 13 (rzadziej 12), dość często podwinięte. Owoce Wąskie niełupki o długości ok. 3 mm, delikatnie żeberkowane, nagie lub rzadko owłosione, zwieńczone jedwabistym, białym puchem kielichowym o długości ok. 7 mm. Gatunki podobne Podobny ze względu na pokrój i zajmowane siedliska jest starzec leśny S. sylvaticus. Różni się on brakiem włosków ogruczolonych (aczkolwiek jest owłosiony), liści okrywy jest 13, a dodatkowe listki zewnętrzne okrywy są znacznie od nich krótsze i przylegające.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna. Kwitnie od czerwca do października, ale ze szczytem od lipca do września.
Rośnie na zrębach, nieużytkach, terenach piaszczystych, na przydrożach i innych terenach ruderalnych. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek wyróżniający dla Cl. Senecioni-TussilaginetumMatuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ..
Zmienność Tworzy mieszańca ze starcem leśnym – Senecio × viscidulus Scheele.
Przypisy
Kategoria:Asteroideae Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza