Jej niekonsekwentne przeprowadzenie utrudniło ściganie zbrodniarzy nazistowskich i umożliwiło wielu byłym nazistom obejmowanie stanowisk w życiu publicznym Niemiec.
Przebieg denazyfikacji w poszczególnych strefach okupacyjnych W poszczególnych strefach zatrzymano: amerykańska strefa okupacyjna – 95 250 (uwolniono od zarzutów 44 244 = 46%) brytyjska strefa okupacyjna – około 64,5 tys. osób (uwolniono od zarzutów około 34 tys. = 53%) francuska strefa okupacyjna – 18 963 (uwolniono od zarzutów 8040 = 42%) radziecka strefa okupacyjna – 67 179 (uwolniono od zarzutów 8214 = 12%)
W strefach zachodnich zapadło przy tym 806 wyroków śmierci, z czego wykonano 486.
Amerykańska strefa okupacyjna Członkowie hitlerowskiego aparatu władzy i urzędnicy byli w strefie amerykańskiej weryfikowani przed złożonymi z obywateli i obradującymi pod nadzorem władz wojskowych 545 regionalnymi oddziałami sądów. Weryfikacja następowała na podstawie liczącego 131 pytań formularza personalnego, podejrzanych następnie dzielono na pięć kategorii: główni winni (Hauptschuldige) obciążeni (Belastete) obciążeni w mniejszym stopniu (Minderbelastete) współpodążający (Mitläufer) uwolnieni od zarzutów (Entlastete)